Belichaming vertrekt vanuit de aanname dat jouw mentaal en relationeel welzijn niet losstaat van je lichaam. Sommige mensen voelen hun lichaam té veel, anderen totaal niet maar het lichaam is altijd aanwezig.

Jouw levensloop met al je kwaliteiten, de onvermijdelijke uitdagingen en problemen, het drukt zich allemaal uit in een fysieke vorm. Het is waarneembaar in jouw houding, aanwezig in de lichamelijke tonus van je spieren, ligamenten, bindweefsel, botten, organen, de manier waarop je beweegt, in het ritme van je ademhaling en spijsverteringsstelsel tot het kloppen van je hart. Met andere woorden, jouw geestelijke gezondheid leeft niet enkel in je brein maar in heel je lijf.

Belichaming betekent het aanwezig kunnen zijn in je lichaam waar fysieke sensaties en emoties zijn, waar impulsen en reflexen leven, dit vanuit  een gevoel van veiligheid en draagkracht. De connectie met jezelf en met anderen verloopt dan vlotjes. Je kan dan letterlijk met je lijf voelen wat je behoeften zijn, je kan daar ook uitdrukking aan geven via verbale en fysieke taal, het lichaam voelt dan prettig. Sommigen geven daar woorden aan als: gegrond zijn, veiligheid voelen, evenwicht tussen rust en vitaliteit ervaren, connectie met je center of kern hebben, jezelf blijven in contact met anderen, je plek kennen in jouw leefwereld, het gevoel hebben dat je deel uitmaakt van je community en zelfs verbondenheid ervaren met iets grootser of omvattender dat er altijd is. 

Ontlichaming 

Ontlichaming is het proces waarbij de verbinding met je eigen lichaam verloren gaat, vaak door chronische stress, moeilijke levenssituaties, trauma of intense emotionele pijn (soms door genetische factoren, bvb autisme). Je ontvreemdt als het ware van je lichamelijkheid.

Dit uit zich o.a. in een aantasting van de werking van het autonoom zenuwstelsel, verstoorde hormonale functie,  te hoge of lage tonus van spier- en bindweefsels, verkeerde ademhaling, beperking in beweeglijkheid en houding ... Het is ook een mechanisme waarbij de ervaring en de expressie van emoties ontregelt wordt, je kan dan ofwel weinig tot niets voelen of net overspoeld geraken door sensaties en emoties. Het gevolg zijn talrijke persoonlijke en sociale problematische klachten en het is daarvoor dat mensen in therapie komen met een hulpvraag. 

Dit is een overlevingswijze, een automatische poging van je systeem om met ontwrichtingen om te gaan. Ondanks dat deze strategie je tracht te beschermen (hoe vreemd dit ook klinkt), zorgt het voor een afsplitsing en een disconnectie met je kern, je geraakt jezelf kwijt.  Beschermmechanismen zijn intelligente pogingen van je systeem ten opzichte van moeilijke condities, ze zijn daarom geen falen maar een aanpassing. 

Herstel is je lichaam terug bewonen.

Belichaamde therapie betekent het verbinden of integreren van gedachten, emoties, gedrag en ervaringen in het fysieke lichaam, waardoor iets een vanzelfsprekend onderdeel van jezelf wordt. Het betekent leven in bewuste verbinding met je lijf - je lichaam bewonen.

Herstel krijgt ruimte in therapie doorheen zowel een verbale als fysieke dialoog. Het gesprek, de uitwisseling via dialoog, blijft een constante omdat het gesproken woord een belangrijk aspect is van therapie. Daarbij leer je meer naar je lichaam te luisteren en te ervaren wat daar leeft, hiervoor gebruiken we meerdere methoden uit diverse lichaamsgeriche disciplines.